پس از بیش از پنج دهه، بقایای پیکر میگل آنخل آستوریاس، نویسنده سرشناس گواتمالایی و برنده جایزه نوبل ادبیات، از فرانسه به خانواده‌اش تحویل داده شد تا خاکستر او به زادگاهش بازگردانده شود. قرار است این نویسنده پس از سال‌ها دوری، در مراسمی رسمی در گواتمالا بدرقه شود.
تحویل خاکستر آستوریاس به فرزندش در پاریس
فرانسه بقایای پیکر میگل آنخل آستوریاس را به پسر ۸۵ ساله‌اش، میگل آنخل آستوریاس آمادو، تحویل داد. فرزند این نویسنده در مراسم تحویل، کوزه حاوی خاکستر پدرش را در آغوش گرفت و گفت که کشورش اکنون آماده استقبال دوباره از اوست.
آستوریاس که نویسنده، وکیل و دیپلمات بود، در سال ۱۹۶۷ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. او پیش از مرگ در سال ۱۹۷۴ و در ۷۴ سالگی، در پاریس زندگی می‌کرد. پیکرش پس از مرگ در گورستان پرلاشز پاریس به خاک سپرده شد؛ آرامستانی که چهره‌های شناخته‌شده‌ای مانند اسکار وایلد و جیم موریسون نیز در آن دفن شده‌اند.
چرا خانواده آستوریاس تصمیم به بازگرداندن پیکر او گرفتند؟
میگل آنخل آستوریاس آمادو در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه توضیح داد که تصمیم برای بازگرداندن پدرش به گواتمالا آسان نبوده است. به گفته او، این تصمیم به معنای ترک کشوری بود که پدرش علاقه زیادی به آن داشت.
او همچنین گفت پس از انتخاب برناردو آرِوالو، رئیس‌جمهور سوسیال‌دموکرات گواتمالا در سال ۲۰۲۴، به این نتیجه رسیده است که زمان بازگشت پدرش به سرزمین مادری فرا رسیده است.
زمان ورود خاکستر به گواتمالا و برگزاری مراسم رسمی
لوئیس مندز، وزیر فرهنگ گواتمالا، اعلام کرد بقایای پیکر آستوریاس در ماه گذشته از محل دفن خارج و سپس سوزانده شده است. بر اساس برنامه اعلام‌شده، خاکستر این نویسنده قرار است ۱۲ نوامبر به گواتمالا برسد و مراسم تشییع رسمی او نیز دو روز بعد، در ۱۴ نوامبر، برگزار شود.
میگل آنخل آستوریاس؛ نویسنده برنده نوبل ادبیات
میگل آنخل آستوریاس از چهره‌های مهم ادبیات گواتمالا و آمریکای لاتین به شمار می‌رود. او در سال ۱۹۶۷ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد و در کنار فعالیت ادبی، سابقه کار در حوزه حقوق و دیپلماسی نیز داشت.
از شناخته‌شده‌ترین آثار این نویسنده می‌توان به رمان‌های «رئیس‌جمهور» و «مردان ذرت» اشاره کرد؛ آثاری که نام او را در ادبیات جهان ماندگار کرده‌اند.
بازگشت خاکستر آستوریاس به گواتمالا، پس از بیش از نیم قرن، فرصتی برای ادای احترام دوباره به یکی از برجسته‌ترین نویسندگان این کشور است؛ نویسنده‌ای که با وجود سال‌ها زندگی در خارج از وطن، پیوندش با سرزمین مادری همچنان بخشی از میراث فرهنگی او باقی مانده است.
